" به نام پدر "

 به گزارش سرویس فضای مجازی خبرگزاری صدا و سیما؛  می‌توان از مرحوم حاج سیدمصطفی خمینی به‌عنوان نمونه درستی از زندگی و زمانه فرزند یک شخصیت سطح یک اجتماعی نام برد. تعریفی که مثال نقضی است از تعریف آقازادگی از 1400 سال پیش یعنی سده‌های اول اسلام تا امروز که معروفیت و مقام پدر یا ایل و تبار همه‌چیز برای آدم می‌آورد، از اسب‌های تندرو آن زمان تا ماشین‌های میلیاردی امروز.
«فرزند امام بود، بلکه خود، امامی بود.» علامه بهاءالدینی، شهیدمصطفی خمینی را این‌گونه توصیف می‌کند. مرحوم شهیدمصطفی خمینی از معدود آقازاده‌هایی است که لقب آقازادگی به‌معنای رایج به او نمی‌چسبد. مخالفان امام‌خمینی(ره) در حوزه‌های علمیه در مقابل روشنگری‌های ایشان، کوزه‌ای را که مصطفی از آن آب می‌خورد، می‌شکستند. مصطفی سپر اتهامات جریان تحجر به سمت امام بود، ولی مصطفی در دوران اوج محبوبیت پدر کاری در راستای منافع شخصی و جبران گذشته نکرد.

مصطفی خمینی دارای شخصیت حوزوی مستقلی بود و به گپدرواه اهل علم، او می‌توانست مدارج عالی را تا مرجعیت شیعه طی کند، به همین خاطر است که می‌توان از او به‌عنوان نمونه درستی از زندگی و زمانه فرزند یک شخصیت سطح یک اجتماعی نام برد. تعریفی که مثال نقضی است از تعریف آقازادگی از 1400 سال پیش یعنی سده‌های اول اسلام تا امروز که معروفیت و مقام پدر یا ایل و تبار همه‌چیز برای آدم می‌آورد، از اسب‌های تندرو آن زمان تا ماشین‌های میلیاردی امروز.

اما دهه 70 تا 90 کلیدواژه آقازادگی میان مردم معنای رانت و استفاده از موقعیت‌های ویژه پدران سیاسی را پیدا کرد. معنایی که هرچند قابل تعمیم به فرزندان همه مسئولان نبود، اما فضای اجتماعی کشور با پدیده‌هایی مواجه شد که جدا کردن آقازاده خوب از آقازاده بد را به‌شدت سخت کرد. ناگفته نماند در این میان هنوز هم آقازاده‌های نجیب پیدا می‌شوند.آقازاده‌های نجیب در نقشه جغرافیایی ایران محدود نمی‌شوند و این خود باعث شده تا نسل جدید از دیدن این تیپ از آقازاده‌ها محروم نشوند.نمونه‌هایی که نام و مقام پدر سپر خبط و خطایشان نشد. هنوز هم می‌توان آقازاده‌های خوب را پیدا کرد. آقازاده‌هایی که بعد از فوت‌شان تیتر اخبار می‌شوند یا در میان اخبار رانتخواری آقازاده‌های بد، کمتر دیده می‌شوند و این راه ادامه دارد...